Зиак юуны өмнө энэ өдрийн мэндийг та бүхэнд хүргэе.
Хоёр жил орчмын өмнөөс “БЛОГ” гэх энэ өвчнөөр нэлээд хүнд өвдөж байв. Түүнээс хойш блог бичдэг, уншдаг олон сайхан залуустай танилцан, анд нөхөд болон явж байгаа билээ. Найз нөхөд хүнд хэрэгтэй гэдгийг тэдний маань зохион байгуулсан нэг ажил надад харууллаа л даа. Тэрийг та бүхэн ажлын болон блогын анд “Бялзуух”-ын блогоос уншсан байх.
Ингээд гол хэлэх үгээ хэлж, санаагаа амраахгүй бол болохгүй нь. Энэ үгийг уг нь ням гаригийн орой хэлэх байсан ч амжаагүй, шинэхэн машааныг нь хүүдээ аваачиж өгөх гэж яарсных гэдгийг ойлгоно биз.
Манай гэрийн “Жанжныг” машаанжуулсан анд нөхөддөө (Нямка, Ловер гиол, Номад, Цэц31, Аяко, Анжигай, Наргил, Болор7эрдэнэ, Анжелик, Ариумаа, Бялзуух, Фриймэн, Амгаа, Туяанаа, М2, Отгоо /блогч уншигч/) маш их баярласан гэдгээ гэр бүлийнхээ өмнөөс болон шинэхэн хар машааны эзэн Анандын зүгээс хэлье. Би нь (Бялзуухаас санаа авав) бэлэн цэцэн, уран түргэн, уянга яруу халилтай бичих авьяасгүй учраас андуудын сэтгэл хөдөлж, самсаа шархиртал үг хэлж чадахгүй болхи нэгэн гэдгийг андууд мөн бодчихоорой. Үнэхээр их баярласан шүү.

Энэ бяцхан эр бол манай атман гэж байгаа. “Ах эгч нартаа үнэхээр их баярласан шүү, шинэ “машаан”-аа гамтай хэрэглэж, аав ээждээ ачлалтай, ах эгч нартаа хүндлэлтэй сайн хүн болно оо” гэж хэлсэн шүү. Хэлснийг дамжуулчихлаа гэж. Тэгж байгаад нэг сайхан нартай ч юм уу, сартай ч юм уу өдөр манайд ирээрэй хэмээн урьсныг мөн уламжилъя хө. Тэрийг нь аав нь удахгүй зохицуулна аа, хө.
